მეფენიც ისჯებიან …

რას ვგრძნობდი მაშინ? ზიზღს უდიდეს და ყოვლის მომცველ ზიზღს, არა იმ ცხოველების მიმართ არამედ ცხოვრების მიმართ, იმის მიმართ რაც ზეცაშია და იმ მომენტში დამყურებდა, მან იცოდა როგორ ვენდობოდი,როგორი იმედი მქონდა და მაინც არ დამიცვა არ გადამარ
ჩინა ,მაინც დამიმსხვრია ოცნებები და დამინგრია ცხოვრება,ახლა ვხვდები რა სულელი ვიყავი როცა რაღაცის მწამდა, ადამიანების მჯეროდა.და საერთოდ ეს ცხოვრება ერთი დიდი ნეხვის გროვაა,რომელშიც ვწევართ და სიამოვნებისგან ვკრუტუნებთ, და თან ვძაგავთ იმ ხალხს რომლებმაც ოდნავ მაინც წამოსწიეს თავი და დაინახეს სინამდვილე

ჩემი ცხოვრებაც იმ კასრს გავდა როგორიც ყველასას, მივუყვებოდი ჩვეულებრივი დღის დინებას ,და ვოცნებობდი შეცვლილიყო ჩემი ცხოვრება, შეიცვალა კიდეც თუმცა ისე არა როგორც წარმომედგინა. იმედები, რწმენა, ოცნება ათას ნაწილად დაიმსხვრა.თუმცა კარგია გამბედაობაა ,გამბედაობა შევიძინე რაც არასდროს მქონია, გამბედაობა იმისა რომ ახლა ხელში სამართებელი მიჭირავს რომელიც ცოტა ხანში გასერავს თეთრ მფეთქავ კანს, რომელიც საბედისწერო და როგორც იქნა დასასრული გახდება ამ დამპალი ცხოვრების..

სკოლაში მუდმივად დაცინვის ობიექტი ვიყავი ჩემი   ე.წ მონაზვნის ცაცმულობის გამო, სულ გრძელი კაბები და სადა ზედები მეცვა ხოლმე.ერთ დღესაც ერთმა პოპულარულმა “ბაბნიკმა” ტიპმა “შებმა” დამიწყო,მეც გავები მახეში და თავი “დავაკერინე”..ერთ საღამოსაც გარეთ გასვლა მთხოვა, გავისეირნოთო, სადღაც ტყეში წავედით ,ცოტა შევშინდი მაგრამ იმდენად ვიყავი დაბრმავებული და იმდენად ვენდობოდი რომ მის გვერდით არაფრის მეშინოდა.ბედის ირონიაა. (ღმერთო ესე მწარედ რატომ დამცინე).მანქანიდან გადმოვედით თუ არა ტყეში შევიდეთო მითხრა ლამაზ ადგილს გაჩვენებო,უკვე ბნელოდა  და შევშინდი  კიდეც თუმცა როგორც გითხარით, მას საკუთარ თავზე მეტად ვენდობოდი.ცოტახანში ბიჭების სიცილი მომესმა,მისი ძმაკაცები კოცონს შემოსხდომოდნენ, ძალიან გამიხარდა რადგან ასეთ სიტუაციებზე ყოველთვის ვოცნებოდი. უბრალოდ თავი უხერხულად ვიგრძენი 5 ბიჭში ერთიი გოგო ვიყავი, თუმცა მალევე “დავიკიდე” როგორც იტყვიან.აშკარად ნასვამები იყვნენ და აღზნებული თვალებით მიყურებდნენ, ერთ-ერთმა იმდენად შეტოპა ხელების ფათური დამიწყო, გიოს გავხედე (ჩემი ნდობის ობიექტს) და თვალი ამაცილა თითქოს არც შუმჩნევიაო.

როცა კაბაში ხელი შემიცურა მივხვდი უნდა შემშინებოდა, წასვლა დავაპირე თუმცა ვიღაცამ ხელები დამიკავა.შემდეგ კიდე ვიღაცამ კაბა შემომახია, თვალთ დამიბნელდა,ვერაოფერს ვხედავდი, მესმოდა ავი სიცილი და უწმაწური სიტყვები,მესმოდა ჩემი გულის გამალებული ძგერა და მათი ვნებიანი ხვნეშა. სიკვდილი ათასჯერ ვინატრე, გონების სადღაც ნაწილში ჩამესმოდა მათი ლაპარაკი ,წყნარი და დაკმაყოფილებული ხმით.სიკვდილი შორეულ ოცნებად მექცა, როცა გონზე მოვედი მარტო ვიყავი სულ მარტო ამ ცოდვილებით სავსე ქვეყანაში,სახლამდე როგორ მივედი ფაქტობრივად არ მახსოვს,რამდენიმე დღე ოთახში ჩავიკეტე და ვერაფერზე ვფიქრობდი,სხეული სულ დალურჯებული და დამტვრეული მქონდა,მხოლოდ ვგრძნობდი ერთს ზიზღს, ულევ ზიზღს და ვიცოდი რომ შურს ვიძიებდი,არა გეგმები არ დამიდგენია ,არ მჭირდებოდა ,რაც უნდა გამეკეთებინა იმ წამსვე მივხვდებოდი როცა მათ სახეებს კიდევ ერთხელ დავინახავდი,კიდევ ერთხელ და საბოლოოდ.

რამდენიმე დღეში, სკოლაში მივედი, უფრო თამამად ჩაცმულმა, და თავ აწეულმა,თავი ისე მეჭირა თითქოს არც არაფერი მომხდარა, ისინი როგორც ყოველთვის იქ თავიანთ ადგილას ისხდნენ და იცინოდნენ, რომ დამინახეს ჟრუანტელმა დაუარა თითოეულს ვიგრძენი,რა გაოცებული თვალებით შემყურებდნენ, ალბათ ელოდნენ რომ ვუჩივლებდი ან რაიმეს მოვიმოქმედებდი,ჩემთვის კი ჩივილის და მათ ციხეში გამოკეტვას არანაირი აზრი არ ქონდა,მე ცხოვრებას ვეღარ გავაგრძელებდი ,აი დანამდვილებით კი ის ვიცოდი რომ ვერც ისინი გააგრძელებდნენ

– რაიყოთ ბიჭებო,ვეღარ მხიარულობთ? გიო როგორ ხარ? გინდა ახალი მსხვერპლი შეგარჩევინო?

-შეენ? შეენ? ცოცხალი ხაარ?(თქვა ერთ-ერთმა). არც გაბედო რაიმე დაგცდეს, ჩვენზე არც გაბედო რაიმე თქვა, თორე არ გაცოცხლებთ იცოდე

გიორგი კი ჩემი ნდობის ობიექტი ერთ ადგილას გახევებულიყო და გაოცებისგან ,სიტყვაც კი ვერ დაძრა

– ნუ ნერვიულობთ ბიჭებო, იქ ტყეში არაფერი მომხდარა..

რამდენიმე კვირა ვუთვალთვალებდი ,თითოეულ მადგანს,უკვე ზეპირად ვიცოდი მათი ყოველი ნაბიჯი.ჯერ ერთი ძმაკაცით დავიწყე, კლუბიდან მომავალი კაიფში იყო თან ნასვამი და შებმა დავუწყე ვერც მიხვდა ვინ ვიყავი, მისი გათიშვა არ გამჭირვებია..

ეს ბიჭები ისეთი სულელები იყვნენ მათი ხელში ჩაგდება არც გამჭირვებია,აიი გიორგისთან კი საქმე სულ სხვაგვარად იყოო, ერთ ღამესაც მასთან ოთახში შვიპარე, უცოდველი კრავივით მშვიდად ეძინა, გათენებამდე დავყურებდი ერთი შხედვით უმანკო სხეულს, ლამაზ სახეს და ათლეტურ სხეულს, ხოლო ამ ფიტულის შიგნით საშინელ სულს ვხედავდი, აყროლებულ გრძნობებს, სიძველისგან დაჩაჩანაგებულ ადამიანობას, დამინახა თუარა შეკრთა ხმა ვერ ამოიღო, გამიკვირდა ასეთი თვინიერი თუ იქნებოდა არ მეგონა, მანქანაში ჩავიჯინე და მის მეგობრებთან წავიყვანე, ყოველდღე იმ ტყეს ახალი მსხვერპლი ემატებოდა, ბოლო კი ჩემი “ნდობის ობიექტი” იყო,მას უნდა ეყურებინა როგორ დასერავდა ცივი სხეული მათ თბილ მოჩუხჩუხე სხეულს, იმ უცოდველ სხეულს და, იმ ათასწილად დაფლეთილ სულს. ხმა არცერთ არ ამოუღიათ, თითქოს ჩემი თვალებისა ეშინოდათ, გიორგი როგორც ყველაფრის თავი და თავი როგორც შემდეგ შევარქვი, იმ დღის “მეფე” ,შუაში მივაბი ,სხვები კი ირგვლივ ,ერთი კვირის შიმშილისაგან გულწასულები,თუმცა ეს ბაირამობა იყო იმასთან შედარებით რაც შემდეგ შემეძლო გაეკეთებინა..

ჩემი ნეტარების წუთები დაიყო,ვიწყებ ნომერი პირველით, სამართებლის ნაზ,სათუთ ზედაპირს რომ ვუყურებდი, უკვე ვგრძნობდი როგორ სიამოვნებას მივიღებდი მისი ,უმანკო კანთან შეხებისას,არც შევმცარვარ, გულმკერდით დავიწყე, ოღონდ ღრმად არა ზედაპირულად ვსერავდი, სისხლმა იფეთქა, საოცარი გრძნობა იყო,ზედმეტი ნეტარებისგან კვნესა აღმომხდა. შემდეგ კისერზე,ხელებზე ,ყველაზე ნეტარი გრძნობა კი სახის წითლად შეღებვა იყო, მისი გულადი ძმაკაცები არც განძრეულან, გასუსულები უყურებდნენ როგორ ვეშვებოდი ნეტარების სამყაროში. ბოლოს და ბოლოს თამაში მომწყინდა და ისე ღრმად დავუსვი მის გულს სამართებელი რომ ,ფეთქვა მალევე შეწყვიტა.ახლა შემდეგის ჯერი იყო. მისთვის უკეთესი რამ მქონდა მოფიქრებული , იქვე ახლოს ორმო მქონდა ამოთხრილი, უჭმელობისგან და წამებისგან გაბრუებულმა შეწინააღმდეგება ვერ შეძლო, ვუყურებდი როგორ ეყრებოდა მიწა მის მფეთქავ გულს, სახეს, სხეულს, ბოლოს სულ დაიფარა ,დარჩა თვალები რომლებიც მევედრებოდნენ ,გადაგვარჩინეთო ,მაგრამ ამავდროულად ის ზიზღი და ავი სული იკითხებოდა რომელიც მასში ბუდობდა,ასე რომ ჩემი ნეტარების წუთები გრძელდებოდა.ყველაზე სასიამოვნო კი იმის შეგრნება იყო როგორი შიშის თვალებით უყურებდა გიორგი ამ ყველაფერს, თუმცა არცერთი სიტყვა,არცერთი გაბრძოლება,არც ვედრება ,არც მუდარა. კარგია საქმეს ეს უფრო აიოლებდა.მეც უფრო და უფრო შევდიოდი “მუღამში” და ვიძირებოდი ნეტარების მორევში..

დადგა მესამე პრინცის ჯერი ,მესამეს შეიძლება ითქვას, უფრო მარტივი ბედი ერგო, უბრალოდ ცოტახნით მოუწია სუნთქვის შკავება სანამ იქეთა სამყაროს არ ეწვეოდა..ეს სცენა თანდათან უფრო და უფრო საინტერესო ხდებოდა…ის ფაქტი კი რომ გიორგი ამ ყველაფერს უყურებდა და წარმომიდგენია რას გრძნობდა უფრო მეტ სიამოვნებას მანიჭებდა.შეძლებ წარმოიდგინო მკითხველო? წარმოიდგინო სულის დაცემა , და შემდეგ სიამოვნების ნეტარებაში გაშვება, მათ ჩემი სული ,გული და სხეული დაასახიჩრეს .. მე კიდე გავაქრობ და აღვკვეთ მათ მიწისაგან პირისა.. მეოთხე პრინცის ჯერია , ვფიქრობ ვფიქრობ ვფიქროობ.. და რა უნდა გიყო შენ? ვსოო!! მომწყინდა ეს უაზრო თამაში და უცებ დანის წვერმა რბილ ბლანტ ,წითელ სითხეში შეაღწია.არ მომიკლავს დავჭერი. დაე სისხლისგან დაიცალოს , დაე ისე იტანჯოს როგორც მე ვიტანჯები მთელი ამ დღეების განმავლობაში..

შენ კი ჩემო” მეფევ” , მე გაძლევ ამ გვირგვინს,  და რადგანაც შენ” მეფე” ხარ ,შენ იცოცხლებ, იცოცხლებ ამ ცოდვით.. იცოცხლებ ჩემი ლანდით რომელიც სიცოცხლეს გაგიმწარებს, შენ იცოცხლებ და ამ ბიჭების სისხლი შენს კისერზე იქნება. განა არვიცი ,განა გგონია ვერ ვიგრძენი რომ შენ იმ დღეს ჩემთვის თითიც არ დაგიკარებია? განა შენს სუნთქვას ვერ გამოვარჩევ სხვა მილიონისაგან.მაგრამ შენ ჩემო” მეფევ” შენ იცოცხლებ ამ ტვირთით და ეს იქნება შენი ყველაზე დიდი სასჯელი. რადგან შენს სილაჩრეს არ შესწევს ძალა თავი მოიკლას, რადგან შენ დაასახიჩრე შენი სული უკვე ის არ მოგცემს უფლებას მიწას ნაადრევად მიებარო, არაა არამედ შენ იცხოვრებ დაბერებამდე, შენ იცხოვრებ ამ ტკივილით.და მე ის ლანდი ვიქნები რომელიც სულ შენ თან დაგყვება..

ახლა კი შენ მკითხველო ,ხო ხო შენ მოგმართავ ,ჩემი ცხოვრება დასრულდა.დაასამარა ადამიანმა რომელიც ცხოვრებაში საკუთარ თავზე მეტად მიყვარდა, დაასამარა და დაასახიჩრა ჩემთვის ერთადერთი რაც გამაჩნდა.ახლა კი ჩემი ყველაზე ძვირფარი ქონება ის ერთი ტყვიაა რომელიც ჩემს გულს ეკვრის და მალევე განგმირავს..

Advertisements

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s