ჩემი ჩვეულებრივი მოსაწყენი ცხოვრებით დაღლილმა საღამოს სამსახურის მეერე გასეირნება გადავწყვიტე.მე20 საუკუნის რომი,ხომ მართლაც შესანიშნავია ..განსაკუთრებით ღამით. ქალაქში მოსაწყენ მაგრამ ჩემთვის სასიამოვნო სიმშვიდეს დაესადგურებინა, განათებული ქუჩები თვალებს გინაბავს ,ღამის სიო იავნანასავით ჩამესმის და ასეთ დროს მზად ვარ ხოლმე აქვე წამოვწვე და მთელ ღამეს ვარსკვლავებს ვუცქირო,ჩემი ცხოვრება არაფრით გამორჩეული ,ერთფეროვანია.ასეთ ღამეებს შეუძლია ჩემი სული ააფორიაქოს. დაატკბოს ..ხო მე იანი ვარ ..ერთ ჩვეულებრივ ოჯახში კარგად აღზრდილი ბიჭი..ვმუშაობ მოსაწყენ ადგილას და აქედან გამომდინარე ჩემი ცხოვერბაც არაფერის მთქმელია, ყოველთვის მოსიყვარულე ოჯახზე ვოცნებობდი ამიტომაც ვერ ვიტან სახლში დაბრუნებას, ვეღარ ვიტან ცივ კედლებს..საღამოობით სეირნობით და ჩემი ცხოვრების დავიწყებით ვიმშვიდებ ხოლმე თავს..ერთ ერთი ასეთი საღამო იყო..ხიდზე გავედი და მდინარით ტკბობა გადავწყვიტე.მდინარეები ძალიან მიყვარს ,მათ შფოთვარე გუნებას ჩემი ყმაწვილობის ცხოვრებას ვადარებდი ,ნეტა რამ შემცვალა.რამ შემცვალა რომ ასეთი მოსაწყენი გავხდი, უკვე ჩემი თავიც მძულდა..

რაღაც ჩურჩული და უწმაწური სიტყვები მომესმა, ხმას გავყევი და ახალგაზრდა (ხმაზე შევატყვე ქალი) ბოლთას სცემდა თან მოაჯირზე გადაძრომას ცდილობდა..სიბნელეში ძლივს ვარჩევდი მის მოქმედებას მაგარმ ძნელი გამოსაცნობი არ იყო გადახტომისათვის ემზადებოდა..თან თავის თავს ნერვიულად ესაუბრებოდა..მივუახლოვდი ვერ გამეგო გამოვლაპარაკებოდი ან ასეთ სიტუაციაში რა უნდა ემქნა..შემოდგომის ცივი ღამე იყო..დაკვირვების მერე გავარკვიე რომ ახალგაზრდა გოგონა იყო, კაბა თხელი ,სიფრიფანა ეცვა.  კანი სიცივისაგან აბურძგვნოდა .გრძეკ თმას ქარი უწეწავდა.მაგარმ მას ამცხოვრებისათვის სულაც არ ეცალა .თავის თავს უყვიროდა ,ადანაშაულებდა და გადახტომისათვის ემზადებოდა..გადავწყვიტე ხელი შემეშალა ,ამ ოგონას სასიკვდილოდ ვერ გავწირავდი..მივეპარე  და უკნიდან ხელები ჩავჭიდე..უცებ გააფთრებით შემომიტია,ხელებს და ფეხებს ყოვლი მხრიდან იქნევდა ..მერე უცებ გაჩერდა შემობრუნდა და ისეთი გამომეტყველება მიიღო სხვა დროს ალბათ გამეცინებოდა მაგარამ ახლა ისეთი დაძაბული ვიყავრი როგორც არასდროს..

თავი დამანებეთ .ჩემს გადარჩენას ტყუილად ნუ შეეცდებით..

ქალიშვილო სიკვდილის უფლებას ვერ მოგცემთ ,ხოლო ისე რამდენხანსაც იმდენხანს იყავით თქვენს თავთან მარტო..

თქვენ ჩემს საქმეში ნუ ეჩრებით,მინდა სიკვდილი და მოვკვდები კიდეც , თუ ჯერ ნებართვა უნად ავიღო?

თქვენ ცხოვრების ფასი არ იცით ,ალბათ ჯერ არც გამოგიცდიათ უდიდესი ბედნიერება ..ასე უბრალოდ ტავის მოკლვლა არ ღირს

და თქვენ იცით? იცით დიდი ბედნიერების ფასი? ასე რომ იყოს შუაღამისას მარტო არ იხეტიალებდიტ და არც სხვის საქმეში ჩაერეოდით..უცებ თითქოს შერცხვა რაც თქვაო,დიდხანს მიყურა და უცებ აქვითინდა ,ასეთ რაღაცას ვერასდროს წარმოვიდგენდი,თუმცა ქალებს რას გაუგებ..ისე ქვიტინებდა თითქოს პატარა ბავშვს სათამაშო წაართვსო.მაგარმ ის ხომ მართლაც პატარა გოგონა იყო რომელიც მის საქციელს ვერ აკონტროლებდა, მისი დახმარების და გადარჩენის სურვილი ყელზე მომებჯინა, მთელი გონება მოიცვა და ჩემს სულსაც მისწვდა.ამ დროს რაც არ უნდა მომხდარიყო იმ გოგონას სიკვდილის უფლებას არ მივცემდი..უცებ გაჩერდა თვალები ავის მომასწავლებლად აენთო და წამის მეასედში ხიდიდან გადახტა…

 

იქეთ ძაან საინტერესოა..ნუ თუ არ მოგეოწნებათ არ გავაგრძელებ..

Advertisements

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s